پیرامون زندگی: مد، زیبایی، سلامت، توسعه فردی، ...

«پیرامون زندگی» وبلاگی برای سبک‌زندگی آگاهانه، مد، زیبایی، انتخاب‌های هوشمندانه و هنر زیستن در لحظه‌های ساده.

«آفتاب‌محوری» در ۲۰۲۶؛ وقتی ضدآفتاب جای کرم‌پودر را می‌گیرد!

«آفتاب‌محوری» در ۲۰۲۶؛ وقتی ضدآفتاب جای کرم‌پودر را می‌گیرد!

با فرا رسیدن روزهای گرم، محافظت از پوست در برابر خورشید بیش از پیش ذهن‌ها را به خود مشغول کرده است. اما آنچه در حال تغییر است، نگاه فصلی به ضدآفتاب‌هاست.

این محصولات دیگر تنها برای تعطیلات ساحلی نیستند، بلکه به یک گام روزانه در روتین پوست تبدیل می‌شوند. صنعت ضدآفتاب با سرعت در حال تحول است. فرمول‌های سبک و محصولات هیبریدی که هم‌پای محصولات مراقبتی و آرایشی عمل می‌کنند، بازار را تسخیر کرده‌اند.

این تغییر که «آفتاب‌محوری» (sunification) نام گرفته، نرخ رشد سالانه‌ای ۸.۶ درصدی را پیش‌بینی می‌کند. سوال اصلی اینجاست: مسیر بعدی نوآوری در این صنعت به کجا ختم می‌شود؟

نسل آلفا و انقلاب ناخن: چرا کودکان امروز زیبایی را از سر انگشتان شروع می‌کنند؟

نسل آلفا و انقلاب ناخن: چرا کودکان امروز زیبایی را از سر انگشتان شروع می‌کنند؟

نسل آلفا، متولدین حدود ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵، اولین نسلی هستند که زیبایی را نه از مادر یا دوستان مدرسه، بلکه از اینفلوئنسرهای تیک‌تاک یاد می‌گیرند. آنها هم‌پای چرخه‌های ترند، در لحظه جلو می‌روند. موسسه‌ی مینتل پیش‌بینی می‌کند قدرت خرید این نسل تا سال ۲۰۲۹ به ۵٫۵ تریلیون دلار برسد و به گفته‌ی تحلیلگران، نسل آلفا سریع‌ترین رشد را در هزینه‌کرد حوزه‌ی زیبایی دارد.

برخلاف نسل‌های قبلی، این بچه‌ها زیبایی را با بازی و اکتشاف شروع می‌کنند، نه با اصلاح نقص‌ها. آنها از محصولات ضدپیری که برای پوست جوانشان مناسب نیست فاصله می‌گیرند و به دنبال راهی کم‌فشار برای تجربه‌ی رنگ و خلاقیت می‌گردند. و این راه را پیدا کرده‌اند: ناخن‌ها.

سرای یادگارها؛ وقتی خانه، قصه‌گوی زندگی‌تان می‌شود

سرای یادگارها؛ وقتی خانه، قصه‌گوی زندگی‌تان می‌شود

روزگاری نه‌چندان دور، زیباترین خانه‌ها آنهایی بودند که مبلمان‌شان همرنگ، سطوح‌شان صاف و خنثی، و همه‌چیزشان سرِ جای خودش بود. اما امروز، موجی تازه در طراحی داخلی به‌پا شده است: «Collected Home»؛ خانه‌ای که یک‌جا و یک‌باره خریده نمی‌شود، بلکه کم‌کم، لایه‌به‌لایه و با اشیایی که هرکدام خاطره‌ای دارند، شکل می‌گیرد. در زبان فارسی، این سبک را «سرای یادگارها» می‌نامیم؛ خانه‌ای که هر گوشه‌اش، یادآورِ سفری، خاطره‌ای یا میراثی از گذشتگان است. در این سرا، یک صندلیِ کهنه، یک گلدانِ دست‌ساز یا یک تابلوِ عتیقه، به‌مراتب ارزشمندتر از مبلمانِ نو و بی‌هویتِ کارخانه‌ای‌اند.